Uzun gelebilir, sıkıcı bulunabilir, hele bir çocuğunuz varsa ikincisini planlıyorsanız caydırıcı bile olabilir benden söylemesi. Ben sadece ileride karı koca vay be diyelim diye yazdım. Yahu sen 41 ben 37 yaşında nasıl katlanmışız bu eziyete diyebilmek için. En klişe haliyle bilinen bir kız bir oğlan iki çocuklu dört kişilik bir ailenin denkleminin içinden zar zor çıkabilip birbirimize merhaba, günaydın bile diyecek vakidi bulamazken, ileride bununla eğlenelim diye. Ne yalan söyleyeyim tek umudum ileride buna gülebilmek. Ben günün sonunu bile getiremezken bu yazıyı sonuna kadar okuyacakları şimdiden tebrik ederim. Her günü böyle olmasa da alın size en yoğun günlerimizden biri... Hadi kolay gelsin size...
5.00 Mesainin başladığına dair ilk belirtiler başladı, kız odamıza gelip ortalığı bir kolaçan etti. Uykum bitti kozunu oynadı baktı kimse açmadı gözünü gitti odasına. Pardon biraz zorlada olsa gönderildi
6.00 Kız tekrar geldi ama yine yönü odasına döndürüldü. Hazır kalkmışken baktım küçük efendi mızıklanma hareketleri etabının başında onu emzirdim .
6.15 Oğlan emerken uyudu bende onunla uyumuşum. Ayaklarıma birşey değerek uyandım. Meğerse kız gitmemiş yatakda ayakucumda pusuya yatmış.
6.30 Kız daha yukarı çıktı.
6.45 Şimdi emerken uyuya kalan oğlan, pusudaki kız, bu kadar hengameye uyanmayan koca ve ben aynı yastıkların üzerinde yan yana boncuk gibi yatıyoruz. Daha doğrusu yastıkların üzerinde uyuyan işgalci kuvvetlerin püskürttüğü yatağın esas sahibi olan bizler komidinlerin üzerinde uyumaya çalışıyoruz.
7.00 Kızın çiş mevzusunu halettik. Yatakdan deli gibi fırladım "anne çişim geldi" diyince. Bizim yatakda onlardaki gibi naylonlu koruyucu yok ya korkumdan.
7.15 Yatağa dönünce kız tekrar uyudu. Şaşırdım. Oğlan vıklama aşamasına geçmiş. Beyfendi sabah bir 6 da birde 8 de emmeli. Dersin uyanmak için keyifle sabah kahvesini höpürdetiyor adam.
7.30 Yine uyumuşum. Nasıl uyuyabiliyorum anlamıyorum. Eskiden nasıl deliksiz uyurdum onu da hatırlamıyorum ya neyse.
7.45 Oğlan uyandı, uyusun diye gözünün içine bakıyorum halbuki. Olmuyor emziriyorum.
8.00 Kızın uykusu bitmiş. "Of ojan kafamı şişiydin" diye kalktı. Yine çişi gelmiş.
8.10 Suyla oynamak istiyormuş, yok aslında küvette oynamak istiyormuş, yok aslında dişlerini fırçalayacakmış.
8.12 Kız ağlıyor, oğlan ağlıyor.
8.15 Hala susmadılar. Bu arada kocam hiç pozisyonunu bile bozmadan uyuyor. Ya da öyleymiş gibi yapıp odadan çıkmamızı bekliyor.
8.20 Ebeveyn banyosundaki sesimiz komşulara bile ulaşdı, eko aldı başını gidiyor. Oğlan bir kolumda, kızı lavabodan çekmeye çalışıyorum. Yüzümü yıkamak istiyorum halbuki.
8.25 Kocama yardım edermisin demek için ağzımı açtığım anda yatakdan fırladı. Sanırım çocuklara eşlik edip ağlamamdan korktu. E koca söylemeden yapsana yardımı, niye ağlamamı beklersin...
8.26 Oğlan bende kaldı altını değiştiriyorum. Kız babasıyla savaşıyor üstünü giymemek için.
8.30 Yüzümü yıkayabildim sonunda hatta dişlerimi bile fırçaladım. Şimdi mutfakda çay koyuyorum. Kız hala üstünü giymedi. Hamurlarıyla oynayacakmış.
8.45 Mutfağa gelebildiler. Oğlan arabasında yanımda. Kız sandalyesine oturdu, yumurtasını yiyecek, ama meyve suyu diye ağlamaya başladı. Oğlan da vıkırdanmaya başladı, gazını çıkarmayı unutmuşum.
9.10 Karı koca mısır gevreği yiyoruz hızla, mağlum normal kahvaltıya vakit kalmıyor. Sadece haftasonları. Oğlan mızıklanıyor kucak istiyor. Bir bardak çayı bitiremiyoruz bile. Neyse Diego başladı, kız ona daldı. Off yumurtaların yarısı yerde.
9.30 Bulaşık makinesini çalıştırdım, kız babasıyla odasına gitti oyun oynayacak. Baba mutsuz, "bir maillerime baksaydım kızım" diyor olmuyor ama. Çamaşır makinesini çalıştırıyorum.
10.30 Evi topladım, yani sanırım biraz... En azından yataklar toplu, birde şu çamaşırları asabilirsem. Koca morarmış evcilik oynamakdan. Kızı aldım şimdi ondan, oğlanı verdim yanına. Biraz masal vakti yapalım.
11.00 Oğlan ağlamaya başladı, acıkmış paşam. Hadi bitti masal. Koca hızla bakmış maillerine azıcıkda borsaya. Baktı kız yine yapıştı paçasına, "hadi havuza gidelim" dedi koca.
11.30 Oğlanı emzirmem bitti. Kıza güneş kremi sürdüm, mayosunu giydirdim, çantasını hazırladım, yiyeceği, suyu, yedek kıyafetlerini doldurdum çantasına, su oyuncaklarını verdim eline, taktım gözlüğünü, saçına bandanasını. Şimdi çıktılar kapıdan.
12.00 Akşam yemeğini hazırlamaya çalışıyorum. Dur oğlum ağlama... Off benimde gözüm yandı soğandan, acaba ağlıyor muyum çaktırmadan. Hani hönkürerek ağlamak gelmiyor değil içimden. Bulaşık makinesini boşaltayım, yeni çamaşırları atayım makineye. Acaba onlar gelmeden yerleri şöyle bir silebilirmiyim. Haa bir de bloga baksam. Yazı yazabilir miyimki bugün, vakit kalır mı.
13.30 Daha oturamadım. Yemek pişmek üzereyken geldiler. Eve girmemek için ağlıyor yine kız. Baba iyice morarmış sinirden ama kızım evladım diyor...
13.35 Hala kapının önünde ağlıyor.
13.45 Sonunda eve girdi uyuyacakmış. Hayır uyumayacakmış. Hayır dinlenecekmiş. Hayır vazgeçmiş yemek yiyecekmiş.
14.00 İnadından bir tabak kabak yemeğini bitirdi. Sırf uyumamak için. Oğlan mızıklanmaya başladı. Koca yemeğine başladı. Kızı çişe götürüyorum üstünü değiştiriyorum. Tweety'li kıyafetiyle dinlenecekmiş. Ok diyorum, iyi dinlenmeler diyip odasından çıkıyorum.
14.10 Oğlan ağlamakdan morarmış. Babası kucağına almış. Acıktı o diyorum emzirmeye gidiyorum.
14.30 Emzirdim kaka yaptı temizledim. Çok acıktım şimdi yemek yiyorum. Koca gazını çıkartıyor oğlanın.
14.45 Yeni çamaşırları da astım. Oğlan ağlamaya başladı, koca bilgisayarın başında. Çok uykum geldi. Of oğlanda bir uyusa da bende kestirsem azıcık diyorum.
15.10 Oğlanın ağlaması susmadı. Beyfendi sıkılmış yatmakdan, kucak istiyormuş. Kucağımda salonda dolaşırken, bir yandan Discovery Channel'da Miami ink'i izliyorum. Hayallere daldım yine, acaba ben yaptırsam ne dövmesi yaptırırım diye. Yorulup oturuyorum ağlamaya başlıyor. Yine kalkıyorum ayağa.
15.30 Uyuklamaya başladı. Koydum arabasına. Bir önceki çamaşırdan kalan ütüleri yapayım.
16.00 Ütü bitti daha doğrusu ben bittim, bu sıcakda deli olan almaz eline ütüyü. Şimdi şunları yerleştireyim, sonra da bloguma bakayım.
16.30 Uyuyabildim 15 dakika. Hem de evdeki herkesle birlikde. Beni de kız uyandırdı, sabah olmuş:) diye.
17.00 Bin teraneyle üstünü değişti, mutfağa geldik meyve yiyecek. Aslında canı çikolata istiyormuş ama bebe bisküvisiyle kayısıya razı oldu.
17.10 Küçük beyi emzirmem lazım.
17.30 Şimdi mutfakda iki çocuk ve ben resim yapıyoruz.
17.45 Kızla kek yapmaya karar verdik. Etraf battı ama fırına verdik bile
18.00 Babası kızı parka götürüyor. Üstünü değiştirdim. Çişini yaptırdım ama kakası da varmış... 20 dakika başında bekletti. Saçlarını taradım.
18.30 Ancak şimdi çıkabildiler. Mutfağı toparlayım. Salata hazırlayım. Kekin tadına bakayım.
19.30 Kek güzel olmuş. Salata hazırlarken annemi, arkadaşlarımı falan aradım ancak fırsat bulabildim dedim onlara da. Bahane uyduruyorum sandılar. Biraz bloguma bakayım, sonra da sofrayı hazırlıyacağım.
19.45 Kız kumla da oynamış, ayağına kedi kakası gelmiş. Hemen banyo yapması gerekiyormuş. Babası gıcık olmuş bu duruma. Kız banyo yapmıycam diye ağlıyor.
20.05 Kız banyosunu bitirdi ama şimdide çıkmıycam diye ağlıyor. Oğlan da ağlamaya başladı acıkdı, hemde kaka yapmış.
20.30 Oğlanı emzirdim. Bu sırada kocam kızı giydirdi. Ben saçlarını kuruturken o kitap okudu kıza. Ancak şimdi sofraya oturabildik.
21.10 Off yemek meseleside bitti. Kız babasıyla odasına gitti. Ben mutfağı topluyorum.
21.30 Bende yanlarına gittim, hep birlikde oyun oynadık.
22.00 Kızın uyku vakti. Babasıyla dişini fırçalıyor. Şimdi sütünü ısıtıyorum.
22.30 Babası uyutsunmuş. Oluur dedim. Oğlanı yıkıyorum, sonra da emzirip yatıracağım.
23.00 Çocuklar uyudu. Sonunda ev gayet sessiz. Çok yorgunum. Sanırım oyumu bir duş alıp televizyon izlerken uyumakdan yana kullanacağım. Nasılsa küçük bey gece 2 de emzirilmek için uyanacak o zamana kadar uykumu alayım.
Ama sanılmaya martaval, bu kadar konuşmama ve hissiyatıma rağmen serde mevcut inat sayesinde 2 günde devam ettirilen bir olay oluverdi. İki gün, ama ne kocaman iki gündü. Bilmezdim hiç 48 saatin bu kadar uzun olduğunu, ben yatmaya gidiyorum demeden yatağa gitmenin huzursuz kılıcılığını, tuzu uzatır mısın dememek için kalkıp almanın rahatsızlık verici oluşunu. Hazırladığın sofraya çağırmadan, öylece oturup dakikalarce tesadüfen mutfağa girmesini beklemenin komikliğini, çalan telefonlara hani ona gelmişdir konuşmak zorunda kalırım diye cevap vermeyişimizin eziyetini, evdeki bebeklere bu durumu çaktırmamaya çalışmanın garipliğini. Bu kalabalık dediğim evde bile yanlızlıkdan sıkılabildiğimi, konuşmadıkca insanın sesinin değiştiğini, bir karış ötenizdekini bu kadar özleyebileceğinizi ...
Ee napıyım...
Kapıyı açtım içeri girdim. Kocam "Ne çabuk geldin" dedi. "Ne çabuk dimi..." dedim, "...bende şaşırdım". Kendi kendime eziyetime şaşırdım... "Hay senin hormonlarına ilkay" dedim, hani kız beni aramıştır, oğlan ağlamıştır hesabına bir baktımda etrafa... O kısacık 5 dakikacık içinde, oğlan uyumuş, kız uzatmış ayaklarını kitap okuyor mırıl mırıl, koca gazete açmış spor sayfasına balıklama dalmış. Evde bir huzur dalgası esiyor, püfür püfür, hemde hiç olmadığı kadar... "Hay senin hormonlarına ilkay" dedim bu defa seslice... "Efendim..." dedi kocam... "Yok bir şey bu defa sana değil sitemim, hormonlarıma kızıyorum şimdi" dedim... "Neyi unutmuşlar..." diye güldü kocam, "Unutmadıklarına kızıyorum" dedim, unutmadıklarına...
.jpg)
Tatlım sen büyüksün, hatta çok büyüdün sığamazsın ona. Hatta sen bu evin en tatlı ablası oldun artık. O kardeşin kadar olan minik bebekler için. Sende bebekken yatardın ona.
Bu ise sizlere iyi dileklerinizden mutlu olan oğlumdan, yanakdan bir öpücük için bırakılmış bir fotodur. Öpünüz :)
Dün evimize eş dost blogcu arkadaşlar geldiler, ama öyle geçerken uğradık türünden değil bildiğin el kol dolu vaziyette. Hadi buluşalım... ee bana gelin diye başlayan laf, se hamilesin sakın bir şey yapıp yorulma biz getiririzle devam edince. Kapıdan giren erzağıyla birlikde girdi. Neler yoktuki ellerinde kollarında... Cheesecakeden tutun da, amerikan salatası, cevizli böreği, havuçlu keki, çikolatalı kurabiyesi... Sayamadım hepsini ama enazından şu söylenebilir ki bir hamilenin isteyebileceği, canının çekebileceği nerdeyse herşey:)
